Van kleins af aan ben ik opgegroeid met de autosport. Mijn vader reed zelf meerdere jaren rally en werd tweemaal Belgisch kampioen. Nadat hij stopte met rijden begon hij met het prepareren en verhuren rallywagens. Wekelijks reden we het hele land plat om naar de rally’s te gaan kijken. Uiteraard was ik gepassioneerd door motorische sporten en wou zelf ook rally rijden. Aangezien ik nog te jong was, koos ik voor een andere sporttak.Op mijn 10e verjaardag kreeg ik van mijn vader een crossbrommer cadeau. Hiermee reed ik enkel wedstrijden, maar op een dag liep het fout af. Op een steile jump ben ik plat op mijn rug gevallen. Meteen wist ik hoe laat het was, mijn rug deed ontzettend veel pijn. Na een paar dagen platte rust mocht ik het ziekenhuis weer verlaten. Mijn rug was niet beschadigd maar deed toch nog enkele weken serieus pijn. Wijselijk besloten we de crossbrommer aan de kant te zetten, alhoewel ik het graag had blijven doen.
Voor mijn dertiende verjaardag kreeg ik dan een mountainbike. “Die heeft ook twee wielen en dikke banden, hiermee kan je ook door de bossen crossen”, zei mijn mama. En wat ze zei deed ik ook. Vanaf de eerste dag dat ik mijn MTB had, maakte ik alle bossen onveilig. Op een dag besloot mijn vader naar een mountainbikeclub te stappen. Via hen zou ik wat wedstrijden kunnen rijden. “Een heel toffe en gezonde sport”, zei hij.
2002 werd een volledig nieuw hoofdstuk in mijn jeugd. Geen motor meer, maar zelf trappen. Mijn eerste MTB-wedstrijd was de Neverest Coast race in Oostduinkerke waar ik meteen als 3e finishte in mijn leeftijdscategorie. Dit smaakte naar meer en ik begon volop te trainen. De resultaten werden stelselmatig beter en beter en op 29 september 2002 won ik mijn eerste mountainbikewedstrijd in Eupen.
In 2003 bleef ik goede resultaten behalen: 5 mountainbikeoverwinningen waaronder het Brabants kampioenschap MTB en het Kampioenschap van Vlaanderen MTB en één overwinning in een wegkoers.
In 2004 kende ik een dieptepunt, moest regelmatig wedstrijden staken door onverklaarbare spierpijnen in de bovenbenen. Geen enkel ziekenhuis of dokter heeft deze problemen kunnen oplossen, uiteindelijk door veelvuldige bezoeken aan een kinesitherapeut begon ik verlost te raken van deze pijnen.
In 2005 begon ik weer met volle moed en de resultaten volgden. Tal van overwinningen en ereplaatsen zowel op de weg als in de MTB. Op 17 juli werd ik in Tervuren vice-kampioen van België MTB, een week later op 24 juli volgde een 5e plaats op het Belgisch Kampioenschap op de weg in Vezin. Dit waren uiteraard DE hoogtepunten uit mijn fietscarrière. Ik werd dat jaar ook winnaar van het regelmatigheidscriterium Hageland & Haspengouw op de weg.
Door deze goede resultaten werd ik door bondscoach Rudy De Bie geselecteerd voor de Multidisciplinaire stage van het BOIC (Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité) te Mulhouse (Frankrijk) met het oog op de Olympische spelen 2012 – 2016. Dit was een mooie beloning voor een zeer zwaar wielerseizoen.
In 2006 werd ik, door mijn prestaties in 2005, geselecteerd voor de Nationale MTB-ploeg.
Ik nam deel aan meerdere nationale stages ingericht door de Koninklijke Wielrijdersbond in Frankrijk en Wallonië en reed verschillende MTB-wedstrijden met de nationale ploeg. Opnieuw kreeg ik last van de spierpijnen en de resultaten bleven uit.
2007 was zo een beetje een overgangsjaar, wat doe ik, blijven fietsen of niet, de zin en de motivatie voor de urenlange fietstrainingen waren een beetje aan het minderen. Ik rijf toch nog een aantal overwinningen binnen, waaronder “Kampioen van Vlaams-Brabant MTB”, maar besluit dan toch op het einde van het jaar te stoppen met de wielercompetitie.
Aangezien autoracen één van mijn kinderdromen was wou ik het eens in die sporttak proberen. Begin 2008 schreef ik mij in voor de Ford RACB rally contest. Dit is een wedstrijd bedoeld om jong rallytalent te ontdekken. Van de 73 inschrijvingen werden er na een paar rijvaardigheidsproeven 20 finalisten geselecteerd, waarvan ik een van de gelukkigen was. Deze 20 moesten het in de finale tegen elkaar opnemen in zowel fysieke proeven, een theoretisch examen, een interview en natuurlijk ook rijvaardigheidsproeven. Deze keer tegen de chrono. Uiteindelijk finishte ik tweede op enkele seconden van de overwinnaar Thierry Neuville.
Na dit schitterend resultaat besloten we een Ford Fiesta ST aan te kopen, hiermee startte ik mijn rallycarrière in Rally de Wallonie te Jambes op 25 april 2007. |